2018/11/24

อารัมภบท (หากชีวิต คือการเดินทาง)

มีคนเคยบอกว่า....
'ชีวิต' คือ การเดินทาง ที่ต้องเรียนรู้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด
แต่ละวัน..เราก้าวไปบนเส้นทาง ที่เราเลือกที่จะเดิน และเลือกที่จะเป็น
โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า..ทางข้างหน้าจะเป็นยังไง
....คงไม่มีใครอยากให้มันผิดพลาด....
อยากให้หนทางของเรานั้น..สวยงาม..ไปในแบบที่เราคิด
บางวัน...เราก้าวเดินอย่างรวดเร็ว เร็วจนแทบจะวิ่งด้วยความเชื่อมั่น
บางวัน...ใจดวงเดิมของเรามันก็กลับ 'ฝ่อ' เราแทนจะหยุดนิ่ง หมดแรง
ไม่เข้าใจกับหลายๆ สิ่ง ที่ไม่ได้คาดคิดเอาไว้
บางวัน...เราจึงขอเดินให้ช้าลงสักนิด เพื่อจะได้มีเวลาคิดทบทวน หรือ ชื่นชมทิวทัศน์ข้างทางบ้าง
จนบางทีก็มารู้ตัวว่า เราอาจจะไปผิดทางด้วยซ้ำ
หรือสงสัยว่า..ตัวเองกำลังหลงทางอยู่หรือเปล่า
แต่นั่น ไม่ได้หมายความว่า...เราจะไม่ได้เจอกับทางออก
เพราะอย่างน้อย..เราก็ได้ลองไปในที่ที่ไม่เคยไป
หรือ เรากำลังจะไป..ในที่ที่ไกลกว่าเดิมก็ได้
หาก 'ชีวิต' คือการเดินทางจริงๆ...
เมื่อมีเริ่มต้น ก็ต้องมีจุดหมายปลายทาง
และมีทางออกให้กับทุกเส้นทางเสมอ
....ให้เวลากับหนทาง แล้วมันจะพาเราไปเจอกับเรื่องใหม่ๆ
และแม้บางครั้ง หนทางจะพาเราย้อนกลับมาเจอเรื่องเดิมๆ อย่างหนีไม่พ้น
เราอาจจะต้องหัวเราะและร้องไห้ไปอีกสักกี่ครั้ง...ก็ไม่เป็นไรหรอก
เพราะทุกขณะที่ผ่านไป เรากำลังได้บทเรียนเพิ่มขึ้นมา
และจงทำความรู้จักกับความรู้สึกตัวเองให้มากขึ้น
ให้ตัวเองได้ลองทำ
แล้วทุกอย่างก็จะผ่านไปได้...ด้วยดี

By: จันทร์คราม
ที่มา: อารัมภบท จากเพลง ร้องไห้ง่ายง่าย กับเรื่องเดิมเดิม
ปาล์มมี่
อัลบั้ม: Beautiful Ride

รัก By: K.Jukkajun Oseki

คำว่า 'รัก' สั้นแต่มากความหมาย
สุดบรรยายให้เฉพาะหรือเหมาะสม
ที่สำคัญ 'รัก' คือสิ่งน่าชื่นชม
น่าภิรมย์ยินดีถ้ามี 'เธอ'

หาก 'รัก' นั้นไม่มีเธอข้างๆ
คงอ้างว้างหนาวหัวใจดังเสนอ
ไม่เถียงหรอกเพราะก็เคยยังเคยเจอ
คำว่าเธอ 'รัก' เสมอ ไม่เคยลืม

By: K.Jukkajun Oseki

มีที่ไหน By: Jukkajun Oseki

แสงจันทร์ส่องสาดสะท้อนบนท้องฟ้า
มวลดาราเปร่งประกายงามเฉิดฉัน
อิจฉาดาวได้หยอกล้อคลอแสงจันทร์
ต่างกับฉันต้องเดียวดายในห้องนอน

คืนผ่านพ้นจนตะวันหลายพันรอบ
เจ็บช้ำชอบปวดอุราครากอดหมอน
มีซักที่ที่แห่งไหนใจสัญจร
ที่ยิงศรปักหัวใจ...กับใครสักคน

By: Jukkajun Oseki

งมงาย - Bodyslam

ในบางครั้งหัวใจก็โหยหา นึกถึงวันเวลาที่ผ่านผัน
ช่วงเวลาที่เคยใช้ร่วมกัน คิดถึงวันเดือนปีที่ผ่านมา
แต่ไม่อาจย้อนกลับไปเหมือนเก่า จึงทำได้แค่เศร้าเมื่อห่วงหา
รู้สึกเหงามีบ้างบางเวลา อยากให้หวนกลับมาซึ่ง 'วันวาน'

อยู่ที่เดิมตรงนี้ไม่ไปไหน ก็อยู่ได้ถึงภายในไม่ประสาน
คงเหมือนโปรเติมทีเดียวอยู่น๊านนาน วันหลังหวานยังจดจำฝังลึกใน
อยู่ตรงไหนรักกันไหมฉันไม่รู้ แต่ที่รู้คือฉันนั้นยังไม่เปลี่ยนใจ
อยู่ตรงนี้ถึงแม้ฉันจะไม่เหลือใคร...ก็ฉันมัน 'งมงาย'

By: Jukkajun Oseki

By: Jukkajun Oseki

อยากไปอยู่ในที่ไร้ผู้คน
อยากตะโกนออกไปให้สุดเสียง
แต่ตอนนี้ทำได้ก็แค่เพียง
นอนฟังเสียงถอนใจของตัวเอง ...

ถึงบรรเลงออกเสียงใดตรงไหนเล่า
อาจบรรเทาความปวดร้าวช่วงเปล่งเสียง
ถ้าอยากหายหายขาดได้รู้หนึ่งเพียง
ฟังหนึ่งเสียงคนรู้ใจเข้าใจกัน